X
تبلیغات
ادبيات عرب

بنام خدا

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیر المومنین

قطام دختر شحنه بن عدی از قبیله رباب بود صورت زیبا و جمال دلربایش او را شهره شهر کرده بود به گونه ایی زیبا بود که او را (ماهروی کوفه لقب داده بودند)از جمله کسانی بود که بعد از واقعه نهروان و کشته شدن برادر و پدرش در زمره مخالفان حضرت علی ع قرار گرفت وی دختری حیله گر و مکار و پیوسته در صدد انتقام بود ........................ با این دسیسه عبد الرحمان بن ملجم (من لعن الله علیه )که از قاریان مشهور قران بود را فریفت او که قران را به خوبی از معاذبن جبل اموخته بود سخت مجذوب جمال دلربای قطام شد و برای این عشق مهریه سنگینی پرداخت کرد از جمله (یک بنده و کنیز و سه هزار درهم وکشتن علی ع با شمشیر بران ) لذا فرزذق شاعر عرب زبان مشهور دوره اموی این سر گذشت را در ابیات زیر عنوان کرده است :

 

 

وَلَم أرَ مَهرا ساقَهُ ذُوسَماحَةٍ

کَمَهرِ قُطامٍ مِن فَصیحٍ وأعجمٍ

ثَلاثَةُ آلافٍ و عَبدٌ و قِینَةٌ

وَضَربُ علیٍ بِالحُسامِ المُصَمَّم

فَلا مَهَر أغلی مِن علیٍ وإن عَلا

وَ لافَتکَ اِلاّ دونِ فَتک ابن ملجم

درمیان تمامی عرب و عجم هیچ فرد بخشنده ای را ندیدم که همانند مهریه قطام بپردازد: سه هزار درهم، یک غلام و یک کنیز و کشتن علی(ع) با شمشیربران. هیچ مهریه ای هر چند گران مایه باشد، بالاتر از قتل علی نیست و هیچ جنایتی بدتر از جنایت ابن ملجم نیست

 

علاقه مندان جهت مطالعه بیشتر حتما به دو کتاب مشهور جرجی زیدان نویسنده مشهور مسیحی  (قطام و نقش او در شهادت علی ع ---و کتاب 17 رمضان)مراجعه کنند

و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون .

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 6:32 | لینک  | 

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه اعرف العارفین  

یکی از هفتاد فضیلت امام المتقین علی ع که خود  به ان اشاره می کند این است که دشمنان وی در نهایت دشمنی به حقانیت امامت او اعتراف کرده اند از جمله عمرو عاص است وی که از ناحیه نسب دارای هیچ فضیلت و افتخاری نبود نام مادرش لیلی عنزیه جلانیه بود و در شهر مکه از مشهورترین وارزان ترین فاحشه ها بود پس از تولد عمرو پنج نفر ادعای فرزندی او را نمودندوی که پس از نود سال زندگی پر از خدعه ونیرنگ با پیامبر و خاندان وی که د رتاریخ ثبت شده از جمله رشوه دویست هزار درهمی برای حذف سوره کوثر از قران کریم که در وصف او وپدرش نازل شده بود و دیگر سرودن هفتاد بیت شعر در هجو پیامبر که ان حضرت در مقابله او از خدا خواست اورا به تعداد کلمات اشعارش لعنت کند  عمرو با بی شرمی به بچه های مکه اشعار هجو علیه پیغمبر می اموخت و و در شبها موقعی که حضرت برای طواف میرفتند سنگ بر سر راه او می انداخت تا وی در تاریکی اسیب ببیند طر ح ترور پیامبر و حسادت به علی ع در نبرد ذات السلاسل و تلاش در باز گرداندن مسلمانان از حبشه وتعرض به دختر پیامبر زینب سلام الله علیهادر هنگام مهاجرت به مدینه و اذیت و ازار او که سبب شد وی سقط جنین نموده وحضرت اورا نفرین نمودند و لکه ننگ عمرو که برای همیشه در تاریخ می درخشد در جنگ صفین بود که  برای ترس از مرگ عورت خود را بر امام مکشوف نمودند و  غیره.... . علاقه مندان می توانند به اثار ذیل مراجعه کنند(تاریخ ابن عساکر ج۷ص۳۳۰-سیره ابن هشام ج۳ ص۳۱۹-الامتاع و الموانسه توحیدیج۳ص۱۸۳- مجمع الامثال للمیدانی ج۲ص۳۲۱-موسوعه الامام ریشهری ج۰۱-الغدیر ج۳ص۲۲۱-شرح نهج البلاغه ابی الحدید ج۶ص۲۸۳ ) هنگام مرگ به پسرش وصیت نمود :

کاش ثروت من به اندازه پشکل شتر بود ،بر من نگریید و جنازه ام را مشایعت ننمایید ..

اما فضیلت علی ع در بین این عداوت ها زمانی است که وی ضمن نکوهش معاویه وشرحی از جنایات و ظلم های او به خاندان اهل بیت ع به بر حق بودن ولایت علی ع اشاره می کند و قصیده ایی موسوم به (جلجلیه)می سراید که بالغ بر 66 بیت است ودر ترجمه فارسی به معنای زنگلوله است که  کاربردهای متفاوتی دارد از جمله در گردن  حیوانات بر خی از ابیات این قصیده عبارت است از :

 

القصيدة الجلجلية لعمرو بن العاص بحق مولانا أميرالمؤمنين عليه السلام

 

معـــــاويــــــة الحـــــال لا تجهل *** وعــــن سبــــل الحـــــق لا تعدل

 

نسيت احتيــــــالي فــــي جلــــق *** عــــلى أهـلها يوم لبس الحلي ؟
وقد أقبلــــوا زمــــرا يهــرعون *** مهاليع كالبــــقرالجــــفــــل
وقولي لهم : إن فرض الصـلاة *** بغــــير وجــــودك لــــمتــــقبــــل
فــــولوا ولــــم يعـــبأوا بالصلاة *** ورمــــت النــــفار إلـــىالقسطل
ولما عــــصيت إمــــام الهــــدى *** وفي جــــيشه كــــل مــــستــفحل
أبا البــــقر البــــكم أهـــل الشأم *** لأهل التــــقى والحــــجى أبتلي؟
فقــــلت : نعــــم، قــم فإني أرى *** قــــتــــال المفــــضل بالأفــــضل
فبي حــــاربوا سيد الأوصــــياء *** بقولي: دم طــــل مـــن نعثل
وكــــدتلهم أن أقـاموا الرماح *** عليها المصاحف فــــي الـقسطل
وعــــلمتهم كشــــفسوأتــــهم *** لرد الغــــضنفــــرة المــــقــــبـــل
فــــقام البغــــاةعــــلى حــــيدر *** وكفوا عن المشعــــل المـصطلي
نسيت محــــاورةالأشـــعــــري *** ونحن عــــلى دومة الجــــنـــدل؟
أليــــن فيطــــمع فــــيجـــانبي *** وسهمي قــــد خـــاض في المقتل
خلعــــت الخــــلافة من حــــيدر *** كخــــلع النعــــال مـــن الأرجـــل
وألبستهــــا فيك بعــــد الأيــاس *** كـــــلبس الخــــواتــــيم بالأنمــــل
ورقيــــتك المنــــبر المشمخـــر *** بلا حــــد سيــــف ولا مــــنصــــل
ولو لــــم تكــــن أنـــت من أهله *** وربالمقــــام ولــــــــم تـــــكمل
وسيرت جيش نفــــاق العــــراق *** كسيرالجـــــنـــــوب مع الشمأل
وســــيرت ذكــــرك في الخافقين *** كــــسيرالحــــمير مــــع المحمل
وجهلــــك بــي يا بن آكلة الكبود *** لأعــــظـــــممــــا أبــــتــــلــــــــي
فــــلولا مــــوازرتي لــــم تــــطع *** ولــــولاوجــــودي لــــم تــــقــبل
ولــــولاي كــــنت كمثـــل النساء *** تعــــافالخــــروج مـــن المنزل
نصــــرناك مــن جهلنا يا بن هند *** عــــلى النــــبأالأعــــظم الأفضل
وحــــيث رفعــناك فوق الرؤوس *** نــــزلنا إلــــى أسفــــلالأســــفل
وكــــم قــد سمعنا من المصطفى *** وصايــــا مخــــصصة فــي علي؟
وفــــي يــوم " خم " رقى منبرا *** يــــبلغ والــــركب لــــم يــــرحــل
وفي كــــفه كفــــه معــــلــــنـــــا *** يــــنادي بــــأمر العــــزيز العـلي
ألست بكم منكــــم فـــي النفوس *** بــــأولى ؟ فـــــقالوا : بلى فافعل
فأنحله إمــــرة المــــؤمنــــيــــن *** من الله مستخــــلــــف المنحــــل
وقــــال : فــــمن كنــت مولى له *** فهــــذا له الــــيوم نعــــم الــولي
فــــوال مواليــــه يــــا ذا الجلال *** وعــــاد معــــادي أخ المــــرسـل
ولا تنــــقـضوا العهد من عترتي *** فــــقــــاطعهم بــــي لــــم يــوصل
فبخــــبخ شيــــخــــك لمــــا رأى *** عــــرى عــــقــــد حــيدر لم تحلل
فــــقال : ولــــيكم فاحفــــظــــوه *** فــــمدخــــله فــــيكم مــــدخــــلي
وإنــــا ومــــا كان من فعــــلـــنا *** لــــفي النار فـــــي الدرك الأسفل
ومــــا دم عــــثمان منــــج لـــنا *** مــــن الله فــــي الموقف المخجل
وإن عــــليا غــــدا خــــصمــــنا *** ويعــــتــــز بــــالله والمرسـل
يحــــاسبنا عــــن أمــــور جرت *** ونحــــن عــــن الحــــق في معزل
فماعــذرنا يوما كشف الغطا ؟ *** لك الويــــل منــــه غــــدا ثــــم لي
إلا يــــابن هــــند أبعـت الجنان *** بعــــهــــد عـــهــــدت ولم توف لي
وأخــــسرتأخــــراك كيما تنال *** يــــسير الحطــــام مــــن الأجــــزل
وأصبحـــت بالناسحتى استقام *** لك المــــلك مــــن مــــلك محــــول
وكنت كمقـتنص في الشراك *** تــــذود الظــــماء عــــن المــــنهل
كأنك أنســــيت ليــــل الهــــريــر *** بصفين مــــع هــــولهــــا المهـول
وقد بــــت تــــذرق ذرق النـــعـام *** حــــذارا مــــن البطــــل المقــــبـل
وحــــين أزاح جــــيوش الضـلال *** وافــــاك كــــالأسد المــــبــــســــل
وقــــد ضاق منـــك عليك الخناق *** وصــــار بــــك الرحب كالفلفل
وقــــولك: يا عمرو ؟ أين المفر *** مــــنالفــــارس القسور المسبل؟
عسى حيلــــة منــــك عـــن ثنيه *** فــــإنفــــؤدادي فـــي عــــسعــــل
وشــــاطرتــــني كلما يستــــقــيم *** مــــنالملك دهــــرك لــــم يــــكمل
فقمت عــــلى عجلتي رافــــعــــا *** وأكــــشفعــــن سوأتي أذيــــلــي
فستــــر عــــن وجهه وانـثــــنى *** حــــياءوروعــــك لــــم يــــعــــقــل
وأنــــت لخــــوفك مــــن بـــأسه *** هــــناكمــــلأت مــــن الأفــــكل
ولمـــا ملــــكت حمــــاة الأنــــام *** ونــــالــتعــــصــــاك يــــــــد الأول
منحــــت لغــــيري وزن الجــبال *** ولــــمتعــــطني زنــــة الــــخـــــردل
وأنــــحلت مصرا لعبد الملك *** وأنــــتعــــن الغــــي لــــم تعــــدل
وإن كنت تــــطــــمع فيها فـــــقد *** تخــــلىالــــقطا مــــن يـد الأجــــدل
وإن لم تسامــــح إلــــى ردهــــا *** فــــإنـــي لحــــوبكم مصــــطــــلــــي
بخــــيل جــــياد وشــــم الأنــوف *** وبــالــــمــــرهــــفات وبــــالــــذبــــل
وأكشــــف عــنك حجاب الغرور *** وأيقــــظ نــــائــــمــــة الأثــــكـــــــــل
فرإنك مــــن إمــــرةالمــؤمنين *** ودعــــوى الخــــلافة فــــي معـــــزل
ومــــالــــكفــــــــيهــــا ولا ذرة *** ولا لــــجــــــــــــــدودك بــــــــــــالأول
فــــإن كــــان بينكما نــســــبــــة *** فــــأين الحــــسام مــــن المنجــــل؟
وأيــن الحصا من نجوم السما ؟ *** وأيــــن معــــاوية مــــن عــــلـــي ؟
فــــإن كــــنت فيـــها بلغت المنى *** فــــفي عــــنقي عــــلقالجلجل
معــــاويــــــة الفضل لا تنس لي *** وعــــن نهــــــج الحــــــق لاتعــــدل
نسيــــت احتــــيالي فــــي جــلق *** عــــلى أهلها يــــوم لــــبسالحلي ؟
وقد أقبلوا زمــــرا يهــــرعــون *** ويــــأتون كــــالبــقــــرالــــمهــــــــل
ولــــولاي كنــــــت كمثل النساء *** تعــــــاف الخـــــروجمــــن المنـــزل
نسيــــت محــــاورة الأشعــــري *** ونحــــن عــــلى دومــــةالجــــنـدل ؟
وألعــــقــــتــــه عــــسلا بـــاردا *** وأمــــزجــــت ذلــــكبالحــــنظــل
أليــــن فيطمع فــــي جــــانـــبي *** وسهــــمي قــــد غــــابفـي المفصل
وأخلعــــتها منــــه عــن خدعة *** كخــــلع النــعــــال مــــنالأرجــــــــل
وألبستها فــــيك لمــــا عجــزت *** كــــلبس الخــــواتيم فــــيالأنــــمـــل
ولــــم تــــك والله مــــن أهــلها *** ورب الــــمــــقامولــــم تــــكــــمـــــل
وســــيرت ذكــرك في الخافقين *** كــــسير الجــــنوبمــــع الشــــمـــأل
نصــــرناك من جهلنا يا بن هند *** عــــلى البطــــلالأعــــظم الأفــــضـل
وكــــنت ولــــن ترها في المنام *** فــــزفت إلــــيكولا مــــهـــــــر لــــي
وحــــيث تـــركنا أعالي النفوس *** نــــزلنا إلــــىأســــفــــل الأرجـــــــل
وكــــم قـد سمعنا من المصطفى *** وصــــايــــامخــــصصة فــــي عــلي
وإن كــــان بــــيــــنكمــــا نـسبة *** فــــأينالحــــسام مــــن المــــنجل ؟

 

وأيــــن الثــــريا وأيــن الثرى ؟ *** وأيــــن معــــاوية مــــن عــــلــــي

و شاعری صاحب ذوق در زبان فارسی ان را این چنین به نظم در اورده :

معاویه بر من مشو ناسپاس

مزن خود به نادانی و التباس

به یاد آر کاندر هواداریت

چه ها کردم اندر پی یاریت

به شام و به اهلش ز مکر و فریب

چه غوغا به پا کردم ای نانجیب

که تا خلق سویت شتابان شدند

چو گاوان بگسسته از قید و بند

دگرگون نمودم من ایین شان

به نام تو امیختم دین شان

چو با پیشوای ره راستی

به عصیان و طغیان تو بر خواستی

بدانسان دگرگون نمودم امور

که افکندم آن خلق را در غرور

به خونی که از احمقی شد هدر

بپا کردم ان جنگ و ان شور و شر

که با سرور اوصیا از جفا

چنان جنگ خونین نمودم بپا

زدم مصحفی چند بر نیزه ها

وزین حیله بر پا نمودم چه ها

در آندم که شد شیر حق حمله ور

چسان حیله کردم به دفع خطر

...ستم پیشگان را برانگیختم

به حیدر خدنگ جفا ریختم

که تا جمله از حیله و مکر من

نهفتند رخ را ز نورِ زِمَن

فراموش کردی که با اشعری

چسان حیله کردم گهِ داوری

به نرمی چسان دادمش من فریب

که با خلع ِ حیدر شدی بی رقیب

پس از ناامیدی برآمد مراد

زمام خلافت به دستت فتاد

بپوشاندمت جامه ی سروری

چو در دست اهریمن انگشتری

ببردم تو را بر فراز سریر

بیفتاد از کار شمشیر و تیر

اگرچه تو را آن مقام بلند

نبُِد در خور ای پست ناارجُمند

تو را من نمایاندم اندر جهان

ز من نامور گشتی و قهرمان

گران است بر من که نشناخی

مرا ای جگرخوار زاده ِ دنی

اگر من نبودم هوادار تو

وزیر و مشیر و نگهدار تو

نبودت بر این جایگه هیچ راه

نبودی تو فرمانروا هیچ گاه

اگر من نبودم, تو همچون زنان

پس  پرده در خانه بودی نهان

نمودیم از جهل یاری تو را

ایا زاده ی هند شوم دغا

ببردیمت اندر فراز از نشیب

ز پستی بماندیم خود بی نصیب

بناحق تو را بر شهِ سرفراز

مقدم نمودیم از حرص و آز

شهی کز پیمبر به امر اِله

شد او بر همه سرور و دادخواه

چه بسیار درباره اش مصطفی

سفارش به امت نمود از وفا

وصایای پیغمبر پاک دین

بشأن ِعلی آن ولی ِ امین

شنیدیم بسیار در هر مقام

که تصریح فرمود او را بنام

به روز غدیر آن شه انبیا

به منبر برامد چو بدر سما

به امر خداوندگار عزیز

ببانگ رسا آن شه با تمیز

درآندم که کف بر کفش داشت جفت

بر جملگی این در نغز سفت

که آیا نیم من سزاوار تر

ز جان شما بر شما سر به سر ؟

بگفتند آری تو اولی زما

بما هستی ای سرور و رهنما

درآندم نمود آن شه ملک دین

علی را امیر  همه مومنین

بفرمود  من کنت مولاه را

که جمله شناسند آن شاه را

پس آنگه برآورد دست دعا

بدرگاه بی چون و گفت ای خدا

هر آنکس که او را بود دوستدار

ورا دوست باش و ورا دستیار

هر آنکس به کینش بندد میان

ورا باش دشمن به هر دو جهان

سپس گفت با عترت پاک من

مبادا که باشید پیمان شکن

هر انکس که از عترتم شد جدا

دگر با منش نیست راه بقا

 

.

.

. معاویه با این اساس متین

که بر پا نمود آن نبی امین

بباید نمائیم خود اعتراف

که جمله گرفتیم راه گزاف

نمودیم خود را در این جور و کین

گرفتار در اسفل السافلین

بدرگاه حق جملگی شرمسار

اسیر عذاب و گرفتار نار

نه جبران شرمندگی ها شود

نه وز خون عثمان نجاتی بود

علی ان عزیز خدای ودود

بود خصم ما جمله یوم الورود

زحق دور و در جور خود سوختیم

زهی زشت نامی که اندوختیم

حساب من و تو بدست علی است

بلی روز محشر محاسب علی ست

چه عذری است ما را به روز جزا

در اندم که افتد ز رخ پرده ها

پس ای وای بر تو در آن روز سخت

سپس بر من مجرم تیره بخت

....

عیان سازم این نکته ی نغز را

برون آرم از پوست این مغز را

که از منصب امره المومنین

تو دوری , تو را نیست حقی چنین

خلافت کجا و تو اندر کجا

چه نسبت بود بین ارض و سما

معاویه آن عنصر جاهلی

نباشد قرین با علی وصی

خلاصه معاویه این را بدان

نباشی تو از مکر من در امان.

 

و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون.

ودر این سحری دوازدهم ماه مبارک رمضان از همه شما التماس دعا دارم .

خادم الائمه

اسکندرزاده

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 3:23 | لینک  | 

بنام خدا

حال که در استانه فرارسیدن ماه مبارک رمضان ،ماه نزول قران هستیم بی مناسبت ندیدم ،که از استاد

عزیزم مرحوم مغفور جنت مکان ؛خلد اشیان ،دکتر سید امیر محمود انوار، کسی که مدت دو سال علم

اموزی در محضر او از اخلاق حسنه ؛خلق نیکو؛ تواضع، زهد ،اخلاص، فروتنی، یکدلی ؛ یکرنگی؛

 صداقت،صفا،صمیمیت، اماتت ،تخصص ، تعهد ،ولایتمداری او درسها اموختم او که در میان

 دانشجویان  رشته زبان وادبیات عرب به استاد نمونه ، شاعر پر اوازه ، چهره ماندگار ،معروف و

مشهور بود،یاد کنم ،سید عزیزی که  رخت بربست و دانشجویان خود را در حزن و اندوه وصف

ناپذیر فرو برد او که به دو زبان فارسی و عربی شعر می سرود ویکی از سروده های او در خصوص

این ماه عزیزکه منبعث از خطبه حضرت رسول ص در فضیلت ماه رمضان در اخر شعبان با این

مضمون (یا ایهاالناس قد اظلکم شهر عظیم ،شهر اوله رحمه و اوسطه مغفره و اخره

عتق من النار ،شهر فیه لیله خیر من الف شهر..............)  را یاد اور شوم واز خداوند متعال

علومقام و جایگاه اورا مسألت دارم و چقدر زیبا سروده پروین اعتصامی:

صاحب ان همه گفتار امروز      سائل فاتحه و یاسین است

********

ای گروه مومنان  ماهی  عظیم              سایه افکنده ست از رب کریم

اول ان رحمت و امرزش است            اخرش عتق ست و ان زین کرنش است

ماه رخشانی که ماه از او بپاست          شمس رخشانی که شمس از او بجاست

اندرین ماه است شامی بی مثال              که  زالف   شهر  بهتر در  کمال                   

ماه عتق ست و شکیبایی و حلم              ماه   قران   و   عبادتها   و   علم  

ماه صبر و روزه و رزق کریم             عجز  و  استغفار  از  حی  حکیم 

هر که را روزه ست روزیهای او          روزیش  گردیده،  جنت  جای  او  

نی  سر  انگشت  او  کم  می دهد          بل هزاران خیر و هر دم می دهد

صائمی را هر که  او  افطار  داد         ایزد  او  را  مغفرت  بسیار  داد

اجر مهمان همچو صاحبخانه است       اجر سرشاری و  پر  پیمانه  است

غرقه   انوار   مهر   سرمدی           می  شود  ان  روزه دار  ایزدی

عالم از  انوار  یزدانی  پر است        گرد  غواصی که دریا پر در است

                                                       محمود انوار

                از سروده های زیبای عربی او:

«الدره الانواریه فی معارضه البرده الکعبیه الی الحضره النبویه و الذروه العلویه»

بالله  معتصمی   و القلب   متبول         و بالنبی   و   با لاسلام   مکبول

و بالهدایه  و الاطهار   معتصمی        و بالوصایه حبل الحب موصول

و لا  سعاد  و  لا  لیلی   تکلفنی         قلبی  بحب   رسول  الله  مشغول

عن  کل  محبوبه  هیفاء   مسرقه       و العین منها غضیض الطرف مکحول

و کانت سعاد و ما اصبحت عاشقها     و الحب  عندی   بغیر  الله    مملول

ان الفواد هوی نحوالذی سکن ال      بطحاء  من  مکه  منها    تاویل

ان  الرسول  بترب  طیب  عبق       لیست   تبلغنی   الا   المراسیل ........

و ان انوار ذات الحق قد شرفت       علی الوجود و قول  الله   مفعول

                                                                                 مرحوم مغفور

                                                                                  دکتر انوار

                                                                                       روحش شاد

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 15:26 | لینک  | 

 

عید مبعث بهانه خلقت که در اسمانها احمد و در زمین محمد است پیشاپیش بر همه عاشقانش مبارک باد

بسم الله الرحمن الرحيم
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ
بَلغ العُلي بكماله كَشف الدُجي بجماله
حسُنت جميعُ خِصاله صلوا عليه وآله
الاخوة الاعزاء
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته
تحية طيبة
كل عام وأنتم بكل الخير في عيد المبعث المبارك.
اتقدم إليكم بأحر تحياتي وخالص تبريكاتي لكم ولذويكم وشركاء فكركم ومحور نهضتكم.. أعاده الله على أمة الاسلام والعالم أجمع بالخير واليمن والبركات .
هذه المناسبة الشريفة يوما عظيما لانطلاق السلام والعدالة والحرية وحقوق الانسان والله دائما مع الحق و الحق يعلو ولا يعلا عليه والله ناصر المؤمنين لاسيما المجاهدين منهم .
لاتقتلوا أمرىء دافع ويدافع عن رأيه وحقه بالوجود ... لاتصادروا الآراء ولا تكمموا أفواه الناس .. الإصلاح ما استطعتم ... الإصلاح .. الإصلاح .. و أفشوا السلام بينكم .. هذا هو الإسلام المحمدي ... وأخلاق آل بيت رسول لا تأمركم بحصار أحد أوإلحاق الأذى و الضر بالأخرين ...
لايسعنا إلا أن نتقدم إليكم بصادق ودنا وتحياتنا وتبريكاتنا ...داعين الله لكم بالتوفيق ومعاً وعلى الطريق من أجل عالم أفضل وكل عام و أنتم بخير مع تحيات .

طَلَعَ البدرُ علينا من ثَنيّاتِ الوَداع
‏وَجَبَ الشكرُ عَلينا ما دَعَا لله داعٍ
‏أنتَ يا مُرسَلُ حَقٍّا جِئتَ بالأمرِ المُطاعِ
‏جُئْتَنا تَسعى رُوَيْدًا مَرْحَبا يا خَيْرَ ساعٍ

اخوکم المخلص.

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 1:45 | لینک  | 

بنام خدا

از مجموعه سروده های دختر عزیزیم  نیایش که در سپاس از مقام معلم سروده است

من دارم یارو یاوری که نامش معلم است /او که به من سواد اموخته است

اوکه به من درس محبت داده است /درس عشق و رحمت داده است

در ابتدای سال تحصیلی می گفت /دشمنی که کلام شیرین دارد شمشیرش تیز تر است

در پایان سال تحصیلی می گفت /حقیقت واقعی در سکوت نهفته است

اگر درسی را بلد نبودم با خنده می گفت /انسان زیرک پشت زبانش نهفته است

وقتی بی هدف جستجو می کردم می گفت/تنها گنجی که ارزش جستجو دارد هدف است

تازه فهمید نیایش که این یک حقیقت است  /این خسته ونستوه در هستی یک معلم است

اقول لابنتی الصغیره مرحبابک و شکرا لک( لیس للانسان الا ما سعی)

و بهذه المناسبه انتخبت قصیده حول مقام المعلم من دیوان احمد شوقی الموسوم بالشوقیات:





ما من أحد تعلم في مدرسة عربية عبر هذا العالم الا و يحفظ هذا البيت الشعري لأحمد شوقي الملقب بأمير الشعراء . فقد أصبح هذا البيت بمثابة الشعار الذي تردده الألسن ، بمناسبة أو بدونها ، كشهادة عرفان و امتنان و تقدير لكل معلم يتفانى في تبليغ المعرفة الى الناس و في اخراجهم من ظلمات الجهل الى نور العلم و ضيائه . لكن أكثر الناس الذين يرددون هذا البيت ، الذي أصبح أشهر من نار على علم ، لم يطلعوا على القصيدة الكاملة التي ورد فيها .


و تعميما للفائدة ، يسرني أن أنشر عليكم فيما يلي النص الكامل لهذه القصيدة :


قُـمْ للمعلّمِ وَفِّـهِ التبجيـلا********* كـادَ المعلّمُ أن يكونَ رسولا

أعلمتَ أشرفَ أو أجلَّ من الذي *********يبني وينشئُ أنفـساً وعقولا

سـبحانكَ اللهمَّ خـيرَ معـلّمٍ********* علَّمتَ بالقلمِ القـرونَ الأولى

أخرجـتَ هذا العقلَ من ظلماتهِ*********وهديتَهُ النـورَ المبينَ سـبيلا

وطبعتَـهُ بِيَدِ المعلّـمِ ، تـارةً ********* صديء الحديدِ ، وتارةً مصقولا

أرسلتَ بالتـوراةِ موسى مُرشد********* وابنَ البتـولِ فعلَّمَ الإنجيـلا

وفجـرتَ ينبـوعَ البيانِ محمّد********* فسقى الحديثَ وناولَ التنزيلا

علَّمْـتَ يوناناً ومصر فزالـتا ********* عن كلّ شـمسٍ ما تريد أفولا

واليوم أصبحنـا بحـالِ طفولـةٍ ********* في العِلْمِ تلتمسانه تطفيـلا

من مشرقِ الأرضِ الشموسُ تظاهرتْ ********* ما بالُ مغربها عليه أُدِيـلا

يا أرضُ مذ فقدَ المعلّـمُ نفسَه ********* بين الشموسِ وبين شرقك حِيلا

ذهبَ الذينَ حموا حقيقـةَ عِلمهم ********* واستعذبوا فيها العذاب وبيلا

في عالَـمٍ صحبَ الحيـاةَ مُقيّداً ********* بالفردِ ، مخزوماً بـه ، مغلولا

صرعتْهُ دنيـا المستبدّ كما هَوَتْ ********* من ضربةِ الشمس الرؤوس ذهولا

سقراط أعطى الكـأس وهي منيّةٌ********* شفتي مُحِبٍّ يشتهي التقبيـلا

عرضوا الحيـاةَ عليه وهي غباوة********* فأبى وآثَرَ أن يَمُوتَ نبيـلا

إنَّ الشجاعةَ في القلوبِ كثيرةٌ********* ووجدتُ شجعانَ العقولِ قليلا

إنَّ الذي خلـقَ الحقيقـةَ علقماً********* لم يُخـلِ من أهلِ الحقيقةِ جيلا

ولربّما قتلَ الغـرامُ رجالَـها********* قُتِلَ الغرامُ ، كم استباحَ قتيلا

أوَ كلُّ من حامى عن الحقِّ اقتنى ********* عندَ السَّـوادِ ضغائناً وذخولا

لو كنتُ أعتقدُ الصليـبَ وخطبَهُ ********* لأقمتُ من صَلْبِ المسيحِ دليلا

أمعلّمي الوادي وساسـة نشئـهِ********* والطابعين شبابَـه المأمـولا

والحامليـنَ إذا دُعـوا ليعلِّمـوا********* عبءَ الأمانـةِ فادحـاً مسؤولا

وَنِيَتْ خُطـَى التعليمِ بعـد محمّدٍ********* ومشى الهوينا بعد إسماعيـلا

كانت لنا قَدَمٌ إليـهِ خفيفـةٌ ********* ورَمَتْ بدنلوبٍ فكان الفيـلا

حتّى رأينـا مصـر تخطـو إصبعاً ********* في العِلْمِ إنْ مشت الممالكُ ميلا

تلك الكفـورُ وحشـوها أميّةٌ ********* من عهدِ خوفو لم تَرَ القنديـلا

تجدُ الذين بـنى المسلّـةَ جـدُّهم ********* لا يُحسـنونَ لإبرةٍ تشكيلا

ويُدَلّـلون َ إذا أُريـدَ قِيادُهـم********* كالبُهْمِ تأنسُ إذ ترى التدليلا

يتلـو الرجـالُ عليهمُ شهواتـهم********* فالناجحون أَلَذُّهـم ترتيـلا

الجهـلُ لا تحيـا عليـهِ جماعـةٌ ********* كيفَ الحياةُ على يديّ عزريلا

واللـهِ لـولا ألسـنٌ وقرائـحٌ********* دارتْ على فطنِ الشبابِ شمـولا

وتعهّـدتْ من أربعيـن نفوسـهم ********* تغزو القنـوط وتغـرسُ التأميلا

عرفتْ مواضعَ جدبـهم فتتابعـتْ ********* كالعيـنِ فَيْضَـاً والغمامِ مسيلا

تُسدي الجميلَ إلى البلادِ وتستحي********* من أن تُكافـأَ بالثنـاءِ جميـلا

ما كـانَ دنلـوبٌ ولا تعليمـُه********* عند الشدائـدِ يُغنيـانِ فتيـلا

ربُّوا على الإنصافِ فتيانَ الحِمـى********* تجدوهمُ كهفَ الحقوقِ كُهـولا

فهوَ الـذي يبني الطبـاعَ قـويمةً ********* وهوَ الذي يبني النفوسَ عُـدولا

ويقيم منطقَ كلّ أعـوج منطـقٍ********* ويريه رأياً في الأمـورِ أصيـلا

وإذا المعلّمُ لم يكـنْ عدلاً مشى ********* روحُ العدالةِ في الشبابِ ضـئيلا

وإذا المعلّمُ سـاءَ لحـظَ بصيـرةٍ ********* جاءتْ على يدِهِ البصائرُ حُـولا

وإذا أتى الإرشادُ من سببِ الهوى ********* ومن الغرور ِ فسَمِّهِ التضـليلا

وإذا أصيـبَ القومُ في أخلاقِـهمْ ********* فأقـمْ عليهـم مأتماً وعـويلا

إنّي لأعذركم وأحسـب عبئـكم ********* من بين أعباءِ الرجـالِ ثقيـلا

وجدَ المساعـدَ غيرُكم وحُرِمتـمُ********* في مصرَ عونَ الأمهاتِ جليـلا

وإذا النسـاءُ نشـأنَ في أُمّـيَّةٍ********* رضـعَ الرجالُ جهالةً وخمولا

ليـسَ اليتيمُ من انتهى أبواهُ من ********* هـمِّ الحـياةِ ، وخلّفاهُ ذليـلا

فأصـابَ بالدنيـا الحكيمـة منهما ********* وبحُسْنِ تربيـةِ الزمـانِ بديـلا

إنَّ اليتيمَ هـوَ الذي تلقـى لَـهُ ********* أمّاً تخلّـتْ أو أبَاً مشغـولا

مصـرٌ إذا ما راجعـتْ أيّامـها ********* لم تلقَ للسبتِ العظيمِ مثيـلا

البرلـمانُ غـداً يـمدّ رواقَـهُ ********* ظلاً على الوادي السعيدِ ظليلا

نرجو إذا التعليم حرَّكَ شجـوَهُ ********* إلاّ يكون َ على البـلاد بخيـلا

قل للشبابِ اليومَ بُورِكَ غرسكم ********* دَنتِ القطوفُ وذُلّـِلَتْ تذليـلا

حَيّـوا من الشهداءِ كلَّ مُغَيّـبٍ ********* وضعوا على أحجـاره إكليـلا

ليكونَ حـظَّ الحيّ من شكرانكم ********* جمَّـاً وحظّ الميتِ منه جزيـلا

لا يلمس الدستورُ فيكم روحَـه ********* حتّى يـرى جُنْديَّـهُ المجهـولا

ناشدتكم تلك الدمـاءَ زكيّـةً ********* لا تبعثـوا للبرلمـانِ جهـولا

فليسألنَّ عن الأرائـكِ سائـلٌ ********* أحملنَ فضـلاً أم حملنَ فُضـولا

إنْ أنتَ أطلعتَ الممثّلَ ناقصـاً ********* لم تلقَ عند كمالـه التمثيـلا

فادعوا لها أهلَ الأمانـةِ واجعلوا ********* لأولي البصائر منهُـمُ التفضيلا

إنَّ المُقصِّرَ قد يحول ولن تـرى ********* لجهالـةِ الطبـعِ الغبيِّ محيـلا

فلرُبَّ قولٍ في الرجالِ سمعتُـمُ ********* ثم انقضى فكأنـه ما قيـلا

ولكَمْ نصرتم بالكرامـة والـهوى ********* من كان عندكم هو المخـذولا

كَـرَمٌ وصَفْحٌ في الشبـابِ وطالمـا ********* كَرُمَ الشبابُ شمائلاً وميـولا

قوموا اجمعوا شُعَبِ الأُبُوَّةِ وارفعوا ********* صوتَ الشبابِ مُحبَّبَاً مقبولا

أدّوا إلى العـرشِ التحيّةَ واجعلـوا ********* للخالقِ التكبيرَ والتهليـلا

ما أبعـدَ الغايـاتِ إلاّ أنّنـي ********* أجِدُ الثباتَ لكم بهنَّ كفيـلا

فكِلُوا إلى اللهِ النجـاحَ وثابـروا ********* فاللهُ خيرٌ كافلاً ووكيـلا

ماخوذ من الشوقیات

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 1:37 | لینک  | 

N

بنام خدا

از اینکه در اغاز دهه سوم خدمت صادقانه در نهاد مقدس اموزش و پرورش به خواست خداوند متعال و دعای خالصانه مادر مهربانم و با تلاش و کوشش همسر عزیزم در فراهم اوردن بستر مناسب برای تحقیق و تفحص علی رغم سختی ها و مشقات فراوان در تربیت دو دلداده هستی ام نیایش خانم و امیر علی و تشویق های متعلمین خود در ازمون دکترای زبان وادبیات عرب پذیرفته شده ام نهایت تقدیرو تشکر خود را ابراز می دارم و از خداوند متعال خواستارم لذت این توفیق و سعادت تحصیل را همچنان بر من ارزانی داشته تا ادامه مسیر را همچون دوران گذشته با موفقیت سپری کنم.

من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق

کارنامه آزمون دکتری تخصصی 1392

 

نام

مظاهر

سال تولد

52

نام خانوادگي

اسكندرزاده

وضعیت سهميه

عادي

 

نام رشته

زبان و ادبيات عرب

 

درس

نام درس

نمره

-33/33

تا 100/00

درس

نام درس

نمره

-33/33

تا 100/00

1

مباحث صرف ونحو

40.00

5

معاني وبيان وبديع

62.67

2

اعراب گذاري وترجمه متون قديم وجديد

34.67

6

زبان تخصصي انگليسي

14.00

3

آشنائي باروش تحقيق ومراجع ومنابع تحقيق درزمينه زبان وادبيات عرب

80.00

7



4

القاي محاصره ومقاله نويسي به زبان فصيح ادبي عربي روز

68.00

8



 

رتبه کتبی

87

رتبه کتبی آخرین فرد دعوت به مصاحبه

221

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 23:13 | لینک  | 

         خل الذنوب صغيرها             و كبيرها فهو التقى‏

 

         و اصنع كماش فوق ارض             الشوك يحذر ما يرى‏

 

         لا تحقرن صغيرة             ان الجبال من الحصى‏

" گناهان كوچك و بزرگ را ترك گوى و تقوى همين است".

" و همچون كسى باش كه از يك" خارزار" مى‏گذرد لباس و دامان خود را چنان جمع مى‏كند كه خار بر دامانش ننشيند،

هرگز گناهى را كوچك مشمر كه كوه‏هاى بزرگ از سنگريزه‏هاى كوچك تشكيل شده"!

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 1:56 | لینک  | 

در كتب معروف اسلامى اشعارى از ابو طالب در اختيار ما است كه مجموعه آنها در ديوانى بنام" ديوان ابو طالب" گردآورى شده است كه تعدادى از آنها را در ذيل مى‏آوريم:

         و اللَّه لن يصلوا اليك بجمعهم             حتى اوسد فى التراب دفينا

" اى برادرزاده تا ابو طالب در ميان خاك نخوابيده و لحد را بستر نساخته هرگز دشمنان به تو دست نخواهند يافت"

          فاصدع بامرك ما عليك غضاضة             و ابشر بذاك و قر منك عيونا

" بنا بر اين از هيچ چيز مترس و ماموريت خود را ابلاغ كن بشارت ده و چشمها را روشن ساز"!

          و دعوتنى و علمت انك ناصحى             و لقد دعوت و كنت ثم امينا

" مرا بمكتب خود دعوت كردى و خوب ميدانم كه هدفت تنها پند دادن و بيدار ساختن من بوده است، تو در دعوت خود امين و درستكارى"

          و لقد علمت ان دين محمد ص             من خير اديان البرية دينا

" من هم اين را دريافتم كه مكتب و دين محمد بهترين دين و مكتبها است"! و نيز گفته است،

          ا لم تعلموا انا وجدنا محمدا             رسولا كموسى خط فى اول الكتب‏

" اى قريش آيا نمى‏دانيد كه ما محمد را همانند موسى پيامبر و رسول خدا مى‏دانيم و نام و نشان او در كتب آسمانى قيد گرديده است" (و ما آن را يافته‏ايم).

         و ان عليه فى العباد محبة             و لا حيف فى من خصه اللَّه فى الحب

" بندگان خدا علاقه ويژه‏اى بوى دارند و نسبت به كسى كه خدا او را بمحبت خود اختصاص داده است اين علاقه بى‏مورد نيست".

                        ابن ابى الحديد پس از نقل قسمت زيادى از اشعار ابو طالب (كه ابن شهر آشوب در متشابهات القرآن آنها را سه هزار بيت ميداند) مى‏گويد:

از مطالعه مجموع اين اشعار براى ما هيچگونه ترديدى نخواهد ماند كه ابو طالب بمكتب برادرزاده‏اش ايمان داشته است.

                                                            تفسیر نمونه ج5 ص196

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 1:51 | لینک  | 

قال رسول اللَّه (ص): للمسلم على اخيه ثلاثون حقا، لا برائة له منها الا بالاداء او العفو.

يغفر زلته، و يرحم عبرته، و يستر عورته، و يقيل عثرته، و يقبل معذرته، و يرد غيبته، و يديم نصيحته، و يحفظ خلته، و يرعى ذمته، و يعود مرضه.

و يشهد ميته، و يجيب دعوته، و يقبل هديته، و يكافأ صلته، و يشكر نعمته و يحسن نصرته، و يحفظ حليلته، و يقضى حاجته، و يشفع مسألته، و يسمت عطسته.

و يرشد ضالته، و يرد سلامه، و يطيب كلامه، و يبر انعامه، و يصدق اقسامه، و يوالى وليه، و لا يعاديه، و ينصره ظالما و مظلوما: فاما نصرته ظالما فيرده عن ظلمه، و اما نصرته مظلوما فيعينه على اخذ حقه، و لا يسلمه و لا يخذله، و يحب له من الخير ما يحب لنفسه، و يكره له من الشر ما يكره لنفسه

پيامبر اسلام ص فرمود: مسلمان بر برادر مسلمانش سى حق دارد كه برائت ذمه از آن حاصل نمى‏كند مگر به اداى اين حقوق يا عفو كردن برادر                       

 مسلمان او:

لغزشهاى او را ببخشد، در ناراحتيها نسبت به او مهربان باشد، اسرار او را پنهان دارد، اشتباهات او را جبران كند، عذر او را بپذيرد، در برابر بدگويان از او دفاع كند، همواره خير خواه او باشد، دوستى او را پاسدارى كند، پيمان او را رعايت كند، در حال مرض از او عبادت كند، در حال مرگ به تشييع او حاضر شود.

دعوت او را اجابت كند، هديه او را بپذيرد، عطاى او را جزا دهد، نعمت او را شكر گويد، در يارى او بكوشد، ناموس او را حفظ كند، حاجت او را بر آورد، براى خواسته‏اش شفاعت كند، و عطسه‏اش را تحيت گويد.

گمشده‏اش را راهنمايى كند، سلامش را جواب دهد، گفته او را نيكو شمرد انعام او را خوب قرار دهد، سوگندهايش را تصديق كند، دوستش را دوست دارد و با او دشمنى نكند، در يارى او بكوشد خواه ظالم باشد يا مظلوم: اما يارى او در حالى كه ظالم باشد به اين است كه او را از ظلمش باز دارد، و در حالى كه مظلوم است به اين است كه او را در گرفتن حقش كمك كند.

او را در برابر حوادث تنها نگذارد، آنچه را از نيكيها براى خود دوست دارد براى او دوست بدارد، و آنچه از بديها براى خود نمى‏خواهد براى او نخواهد" «1».

__________________________________________________

 (1) بحار الانوار جلد 74 صفحه 236. [.....]

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 22:57 | لینک  | 

بنام خدا

سولات امتحانی درس صرف و نحو رشته حقوق دانشگاه پیام نور واحد صومعه سرا فروردین ماه 92

1-عین نوع الاعراب للکلمه (طاب الفتی):منقوص___المحلی___تقدیری___المبنی___

2-عین ما لیس لجمع القله:افعلا___افعله ___افعال___فعله___

3-عین الاسم المتصرف:جبیل___این___الذین___متی___

4-عین الادوات التی تجزم فعلین :و.ف.حتی___ان.من.ما___ان.لن.کی___لم.لما.لا___

5-ما هو الخطا عن العباره(یکون الفعل لازما اذا دل علی ):غریزه(شجع)___خلو(فرغ)___حلیه(غید)___قلبیه(طهر)___

6-عین نوع الفعل اشیر الیه بخط:ساذهب الی الجامعات:الماضی___المضارع المستقبل ___المضارع___الامر___

7-ماهو الصحیح للعباره (لم یمد..و لم یمدد):یجوز الادغام و عدمه ___یجب الدغام ___یمتنع الادغام ___فک الدغام ___

8-عین ما لیس مواضع المونث المعنوی :اعلام الاناث ___اسماء البلاد ___اسماء المختصه بالاناث___اسماء الخمسه ___

9-ما هو الخطا :شوی (لفیف مقرون)___وفی (لفیف مفروق )___وجد (اجوف واوی )___رمی (ناقص یایی)___

10-عین الاحروف المشبهه:الا.خلا.عدا ___ان.لیت.کان___ای .ایا.هیا___ان.لن.کی___ 

11-بین المعانی الزیاده فی الافعال التالیه(تکاتب و استغفر):ثلاثه حروف و حرف واحد ___حرف واحد و حرفان ___حرفین و ثلاثه حروف___حرف واحد و ثلاثه حروف___

12-اقرا البیت التالیه و عین الاعراب :

هو عب علی الحیاه ثقیل ...من یظن الحیاه عبئا ثقیلا

محلا مرفوع..منصوب ظاهرا___ظاهرا منصوب ..محلا مجرور___مرفوع ظاهرا ..منصوب محلا___مجرور محلا فقط___

ارجو لکم التوفیق و النجاح

اسکندرزاده

۹۲/۱/۲۷

نوشته شده توسط مظاهر اسکندرزاده در ساعت 21:46 | لینک  |